دیشب کنار پنجره به یاد تو ستاره بارون شدم

دوباره توي هواي كوچه به خاطرت خيس از نم بارون شدم

ديشب دوباره چشام هواي چشماتو كرد....

ديشب دوباره دلم دلتنگيه دستاتو كرد....

ديشب دوباره درو به خاطرت نبستم....

ديشب دوباره دلو براي تو شكستم....

ديشب كه دفتر عشقو ورق مي زدم....

دوباره اسمتو تو گوشه گوشه اون نوشتم....

ديشب ديدم ديگه داره دلم برات تنگ ميشه....

فاصلمون خيلي وقته كه داره پررنگ ميشه....

اگه دوباره نخواي بياي كنارم....

 نمي دونم بدون تو تا كي طاقت ميارم....

اگه باور كني كه دستام بدون تو سرد و زمستونيه....

اگه باور كني كه چشام تو حسرتت ابريو بارونيه....

شايد باور كني كه دلم هنوز پيش دلت زندونيه....!!!

 

 

با عرض پوزش خدمت دوستان گرامی این سابت به دلایل شخصی تا اطلاع ثانوی آپدیت

نمی شود. ولی در صورت آپ شما بهتون سر میزنم .

 

 

اومدی مثل يه خورشيد..............توی تيرگی شبهام

شدی تک ستاره من.................توی کهکشان رويام


مثل يک قطره بارون.................وسط کوير تشنه

به تن خشکيده من .................باريدی کم کم و کم کم

توی تنهايی و خلوت.................من با سازم بی ترانه

شدی سرچشمه الهام.............واسه خوندن ترانه

توی تاريکی شبها....................با تو ميشه آبی باشم

با تو ميشه توی شبها...............خورشيدو تو دست بگيرم

آخه با ترانه هام.......................می خوام از دردام بگم

با تو که يه همزبونی.................از غم فردام بگم

دوست دارم ترانه هام..............بوی عاشقی بده

مثل اون لحظه اول ..................بوی تازگی بده

دوست دارم بارون بباره.............خيس بشيم ما زير بارون

دوست دارم طنين سازم............هميشه با ما بمونه

چه قدر فاصله اينجاست بين آدمها

چه قدر عاطفه تنهاست بين آدمها

كسي به حال شقايق دلش نمي سوزه

و او هنوز شكوفاست بين آدمها

كسي به خاطر پروانه ها نمي ميرد

تب غرور چه بالاست بين آدمها

و از صداي شكستن كسي نمي شكند

چه قدر سردي و غوغاست بين آدمها

ميدان كوچه دل ها فقط زمستانست

هجوم ممتد سرماست بين آدمها

ز مهرباني دل ها دگر سراغي نيست

چه قدر قحطي روياست بين آدمها

كسي به نيست دل ها دعا نمي خواند

غروب زمزمه پيداست بين آدمها

و حال آينه را هيچ كسي نمي پرسد

هميشه غرق مداراست بين آدمها

غريب گشتن احساس درد سنگيني ست

و زندگي چه غم افزاست بين آدمها

مگر كه كلبه دل ها چه قدر جا دارد

چه قدر راز و معماست بين آدمها

چه ماجراي عجيبي ست اين تپيدن دل

و اهل عشق چه رسواست بين آدمها

چه مي شود همه از جنس آسمان باشيم

طلوع عشق چه زيباست بين آدمها

ميان اين همه گلهاي ساكن اينجا

چه قدر پونه شكيباست بين آدمها

تمام پنجره ها بي قرار بارانند

چه قدر خشكي و صحراست بين آدمها

و كاش صبح ببينم كه باز مثل قديم

نياز و مهر و تمناست بين آدمها

بهار كردن دل ها چه كار دشواريست

و عمر شوق چه كوتاست بين آدمها

ميان تك تك لبخندها غمي سرخ ست

و غم به وسعت يلداست بين آدمها

به خاطر تو سرودم چرا كه تنها تو

دلت به وسعت درياست بين آدمها

به تو گفتم قبل رفتنت اگه نباشی یک روز

میمیرم از پا می افتم

به تو گفتم خودم و می کشم و پر می زنم تو آسمونا

بگو گفتم یا نگفتم

به تو گفتم زنده ام با نفس خیال چشمات

چشاتم تنهام گذاشتن

مگه بهت نگفته بودم

بی تو روزگار من تیره و تاره

حالا یادگار من بعد سفر کردن تو طناب داره

دیگه جون نداره دستام آخر قصه رسیده

عطر تو مثل نفس بود واسه این نفس بریده

بي تو خاكسترم 

 بي تو اي دوست 
 

بي تو تنها و خاموش

 مهري افسرده را بسترم

بي تو در آسمان اخترانند 

 ديدگان شررخيز ديوان 

 بي تو نيلوفران آذرانند 

 بي تو خاكسترم

بي تو اي دوست 

 بي تو اين چشمه سار شب آرام

چشم گريزنده ي آهوانست 
 

بي تو اين دشت سرشار 

 دوزخ جاودانست

بي تو مهتاب تنهاي دشتم 

 بي تو خورشيد سرد غروبم 

 بي تو نام و بي سرگذشتم

بي تو خاكسترم 

 بي تو اي دوست 

 بي تو اين خانه تاريك و تنهاست

بي تو اي دوست 

 خفته بر لب سخنهاست

بي تو خاكسترم

بي تو 

 اي دوست

دلـــم می خواد ببخشمــــــت
دلــــم می خواد ببخشمــــــت



دلم می خواد ببخشمت اما دیگه نمی تونم
زخم دلمن بزرگ شده دیگه پیشت نمی مونم
می خوام برم تا گم بشم که دیگه پیدام نکنی
زخم دلم بزرگ شده از این بزرگتر نکنی
زخم دلم بزرگ شده از این بزرگتر نکنی


باید برم که دیگه دل یه جای سالم نداره
به جز گناهه عشق تو طفلی گناهی نداره
داغی که از عشق تو خورد
یه عمر باید یادش باشه
زخم هاش که خوب شد
یه روز داغ دلش تازه بشه
دلم می خواد ببخشمت اما دلم جون نداره
دریای عشق من به تو یه قطره بارون نداره
دلم می خواد ببخشمت اما دلم جون نداره
دریای عشق من به تو یه قطره بارون نداره
یه قطره بارون نداره



باید برم که دیگه دل یه جای سالم نداره
به جز گناهه عشق تو طفلی گناهی نداره
داغی که از عشق تو خورد
یه عمر باید یادش باشه
زخم هاش که خوب شد
یه روز داغ دلش تازه بشه
دلم می خواد ببخشمت اما دلم جون نداره
دریای عشق من به تو یه قطره بارون نداره
دلم می خواد ببخشمت اما دلم جون نداره
دریای عشق من به تو یه قطره بارون نداره
یه قطره بارون نداره

آهای تویی که از اون می نویسی
بدون مرام اون از جنس سنگه
اونی که لاف عاشقی رو می زد
یه روز تنهام گذاشت با کلی نیرنگ
ولی دید بی کسی اندازه داره
آخه دل منم خدایی داغه

یه گیتار شیکسته همدم من
یه کلیو غریبو بی نشونم
کسیکه یه روزی دلش با من بود
ببین قلبش شده یه تیکه از سنگ
اونی که لاف عاشقی رو می زد
ببین تنهام گذاشت با کلی نیرنگ.

یه گیتار شکسته همدم من
یه کلیو غریبو بی نشونم
برید بهش بگید فرقی نداره
بخواد پیشم بمونه یا نمونه
ولی بی کسی اندازه داره
آخه دله منم خدایی داغه

یه گیتار شکسته همدم من
یه کلیو غریب و بی نشونه
آهای تویی که از اون می نویسی
بیبن مرام اون از جنس سنگه
آخه دله منم خدایی داغه
ولی این بی کسی اندازه داره

صدایت دلنشین است

نگاهت همطراز آفتاب مهربانی‌است

تو مانند نسیم صبحگاهی

تو همچون شبنم پاک گل هستی

که روی دیده‌گان من نشستی

تو همچون عطر خوشبوی گیاهی

بدنیای تهی از حس شادی

نگاهت جوششی تابنده دارد

تو ای تنها پناه آخرینم

تو را من دوست دارم نازنینم

تویی تنها نگاه عاشقانه

تو را من می‌ستایم همچو خورشید

تو را من می‌پرستم همچو مهتاب

موندن و بودن با تو ،نه دیگه تکرار نمیشه
دنیا رم اگه بدی دلم ازت صاف نمیشه
تو برو از این به بعد تنهایی یاورم میشه
نه دیگه دوست دارم محال باورم بشه

حیف قلبم که یه روزی دادمش به تو امانت
چشمای بارونی من کرده بود به عشق تو عادت
حیف قلبم که یه روزی دادمش به تو امانت
چشمای بارونی من کرده بود به عشق تو عادت عادت

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره
حیف آتیش که بخواد روی سر تو بباره
حرف من همینه که برو پی کار خودت
هر چی درد و غم غصست همگی مال خودت

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره
حیف آتیش که بخواد روی سر تو بباره
حرف من همینه که برو پی کار خودت
هر چی درد و غم غصست همگی مال خودت

حالال حقت بری یه گوشه ای زار بزنی
از غم نبودنم هی داد و فریاد بزنی
از خدا اینو می خوام همیشه آواره بشی
واسه درمون دلت دنبال راه چاره شی

حیف قلبم که یه روزی دادمش به تو امانت
چشمای بارونی من کرده بود به عشق تو عادت
حیف قلبم که یه روزی دادمش به تو امانت
چشمای بارونی من کرده بود به عشق تو عادت عادت

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره
حیف آتیش که بخواد روی سر تو بباره
حرف من همینه که برو پی کار خودت
هر چی درد و غم غصست همگی مال خودت

به خدا جهنمم جایی واسه تو نداره
حیف آتیش که بخواد روی سر تو بباره
حرف من همینه که برو پی کار خودت
هر چی درد و غم غصست همگی مال خودت مال خودت

آرزوهامو نگیر هر چی بخوای بهت می دم
تو دیگه نرو بمون زندگیمو بهت میدم
چشمامو فقط یه بار دیگه دیگه نگا بکن
تو دیگه نگو برو یه بار دیگه صدام بکن


این دلو آتیش نزن که این دلم جهنمه
اگه تو بری دلم توش پره غصه و غمه
آرزوهامو نگیر هر چی بخوای بهت می دم
تو دیگه نگو بمیر زندگیمو بهت میدم

چشمامو فقط بیا یه بار دیگه نگا بکن
تو دیگه نگو برو یه بار دیگه صدام بکن صدام بکن...
این دلو آتیش نزن که این دلم جهنمه
اگه تو بری دلم توش پره غصه و غمه


این دلو آتیش نزن که این دلم جهنمه
اگه تو بری دلم توش پره غصه و غمه
آرزوهامو نگیر این دلو دیوونه نکن
دلم اسیر ه و خراب و ویرونش نکن

چشمامو نگیر دیگه زندگیمو بهت می دم
باشه هر چی تو بگی فدای اون ناز و ادات
این دلو آتیش نزن که این دلم جهنمه
اگه تو بری دلم توش پره غصه و غمه